polskie tradycje wielkanocne, tradycyjna kuchnia wielkanocna

W polskich rodzinach kultywowanych jest wiele zwyczajów związanych ze świętami Wielkiej Nocy. Jakie jest ich znaczenie symboliczne? Skąd się wzięły w naszych domach? Które tradycje wielkanocne są najpopularniejsze?

Wielkanocne ozdoby – pisanki

Jednym z najważniejszych wielkanocnych symboli są jajka w różnej postaci: pisanki, kraszanki, drapanki czy oklejanki. Tradycja ozdabiania jajek jest bardzo wiekowa: najstarsze pisanki znaleziono w Mezopotamii, a zwyczaj ten był znany także w starożytnym Rzymie. Jajko symbolizuje odnawiającą się przyrodę, a także budzącą się nadzieję w związku ze zmartwychwstaniem Chrystusa.

Wielkanocna zupa – żurek

Smakiem, który nieodłącznie kojarzy nam się z Wielkanocą, jest żurek, czyli zupa przyrządzana na bazie zakwasu z razowej mąki żytniej, często podawana z jajkiem na twardo i białą kiełbasą. Danie to jest typowe dla kuchni słowiańskiej – żur jada się między innymi w Czechach, na Słowacji i na Białorusi. W różnych regionach do żurku dodaje się rozmaite składniki, w tym suszone grzyby, boczek, ziemniaki.

Wielkanocne desery – mazurek

W polskiej tradycji mamy deser, który nierozerwalnie łączy się ze Świętami Zmartwychwstania. Jest to oczywiście mazurek – najczęściej kruche ciasto przełożone słodką masą lub dżemem i pięknie udekorowane owocami oraz bakaliami. Istnieje wiele wariacji wykonania mazurków, w każdym domu wyglądają one nieco inaczej. Mogą przybierać formę prostokąta, koła lub owalu.

Uważa się, że nazwa ciasta wywodzi się od słowa „Mazur”, nazwy mieszkańca jednego z polskich regionów. Pojawiają się także hipotezy, że tradycja wypiekania mazurków przybyła do naszego kraju ze Wschodu, razem z Turkami.

Wielkanocne atrakcje – śmigus-dyngus

Dzieci szczególnie uwielbiają zwyczaje wielkanocne. Jednym z nich jest śmigus-dyngus, zwany też Lanym Poniedziałkiem. Dawniej w tym dniu chłopcy oblewali wodą panny na wydaniu, a czasem też smagali je po nogach wierzbowymi witkami. Tradycja, choć dziś powiązana z chrześcijaństwem, ma pogańskie początki. Słowianie cieszyli się w ten sposób z odejścia zimy i budzenia się wiosny. Polewanie się wodą miało także według ich wierzeń sprzyjać płodności.